Program nie jest przeznaczony do udzielania pomocy w nagłych sytuacjach zagrożenia życia lub zdrowia ani nie zastępuje interwencji kryzysowej.

Jeżeli nie wiesz, czy Twoja sytuacja „jest wystarczająco poważna”, żeby poprosić o pomoc – nie musisz tego oceniać samodzielnie. Wypełnij formularz i opisz krótko, jak się obecnie czujesz. Na tej podstawie ocenimy, czy Program Rozmów Wspierających jest odpowiednią formą wsparcia dla Ciebie.

Pierwszym krokiem jest wypełnienie krótkiego formularza zgłoszeniowego.

Zapytamy w nim m.in. o to, co skłoniło Cię do zgłoszenia, z czym obecnie się zmagasz, czy korzystasz już z pomocy specjalistycznej oraz czego oczekujesz od spotkań.

Formularz zawiera również kilka pytań dotyczących bezpieczeństwa oraz aktualnego stanu psychicznego. Są one potrzebne po to, abyśmy mogli ocenić, czy Program Rozmów Wspierających jest odpowiednią i bezpieczną formą pomocy w Twojej sytuacji.

Pytamy również, czy aktualna sytuacja finansowa utrudnia korzystanie z odpłatnej pomocy. Nie chodzi o ocenianie Twojej sytuacji ani o udowadnianie, że „zasługujesz” na pomoc – informacje te pozwalają nam kierować ograniczoną liczbę bezpłatnych miejsc przede wszystkim do osób, dla których koszt stanowi realną barierę w dostępie do wsparcia.

Każde zgłoszenie jest analizowane indywidualnie przez koordynatora programu.

Podczas kwalifikacji bierzemy pod uwagę przede wszystkim:
• rodzaj i nasilenie zgłaszanych trudności,
• bezpieczeństwo osoby zgłaszającej się,
• możliwość udzielenia realnej pomocy w ramach krótkoterminowego programu,
• sytuację finansową i dostęp do innych form pomocy,
• aktualną dostępność miejsc.

Samo przesłanie formularza nie oznacza automatycznego zakwalifikowania do programu. Decyzję podejmuje koordynator na podstawie informacji zawartych w ankiecie, indywidualnej sytuacji osoby zgłaszającej się oraz dostępności miejsc.

Jeżeli okaże się, że zgłaszane trudności wymagają psychoterapii, konsultacji psychiatrycznej, diagnostyki, interwencji kryzysowej lub innej bardziej specjalistycznej pomocy, możemy nie zakwalifikować danej osoby do programu i wskazać bardziej odpowiednią formę wsparcia.

Każde zgłoszenie do Programu Rozmów Wspierających rozpatrujemy indywidualnie. Nie jest to automatyczny zapis na spotkanie – chcemy najpierw upewnić się, że proponowana przez nas forma pomocy będzie odpowiednia i bezpieczna w Twojej sytuacji.

W pierwszym kroku prosimy o przekazanie podstawowych informacji dotyczących Twojej aktualnej sytuacji, samopoczucia, oczekiwań oraz dostępu do odpłatnej pomocy.

Nie musisz mieć diagnozy ani wiedzieć, z jakim konkretnie problemem chcesz pracować. Możesz zgłosić się również wtedy, gdy od pewnego czasu po prostu czujesz się gorzej, jesteś przeciążony/a albo trudno Ci samodzielnie określić, jakiego rodzaju pomocy potrzebujesz.

Formularz zawiera także kilka pytań dotyczących bezpieczeństwa. Pozwalają nam one ocenić, czy krótkoterminowe wsparcie w ramach programu jest odpowiednią formą pomocy w Twojej sytuacji.

Twoje zgłoszenie jest indywidualnie analizowane

Zgłoszenie trafia do koordynatora Programu Rozmów Wspierających Centrum Psychiki.

Podczas kwalifikacji bierzemy pod uwagę przede wszystkim rodzaj i nasilenie zgłaszanych trudności, aktualne bezpieczeństwo, możliwość udzielenia odpowiedniej pomocy w ramach programu, sytuację związaną z dostępem do odpłatnego wsparcia oraz dostępność miejsc.

Nie oceniamy, czy Twój problem jest „wystarczająco ważny”. Celem kwalifikacji jest przede wszystkim odpowiedź na pytanie: czy ta konkretna forma wsparcia będzie dla Ciebie odpowiednia i bezpieczna?

Każda sytuacja rozpatrywana jest indywidualnie.

O wyniku kwalifikacji poinformujemy Cię w ciągu 2–3 dni roboczych.

Po przeanalizowaniu zgłoszenia poinformujemy Cię o dalszych krokach.

Jeżeli program odpowiada Twoim aktualnym potrzebom, zaproponujemy udział w bezpłatnych spotkaniach i przekażemy informacje potrzebne do ich rozpoczęcia.

Nie każda osoba zgłaszająca się może zostać zakwalifikowana do programu. Nie oznacza to, że jej problem jest mniej ważny. Czasami z przekazanych informacji wynika, że bezpieczniejszą i bardziej odpowiednią formą pomocy będzie psychoterapia, konsultacja psychologiczna lub psychiatryczna, diagnostyka albo interwencja kryzysowa.

W takiej sytuacji nie chcemy pozostawiać Cię jedynie z informacją o braku kwalifikacji. W miarę możliwości wskażemy, jakiego rodzaju pomocy warto szukać dalej. Regulamin programu przewiduje możliwość zaproponowania innej formy wsparcia, jeżeli potrzeby uczestnika wykraczają poza możliwości programu.

Po zakwalifikowaniu otrzymasz informacje organizacyjne oraz możliwość umówienia pierwszego spotkania.

Spotkania odbywają się online w formie wideorozmowy i trwają około 50 minut.

Podstawowa forma programu obejmuje 3 do 10 bezpłatnych spotkań o charakterze wspierającym lub psychoedukacyjnym.

Spotkania w ramach programu prowadzą wolontariusze- psycholodzy posiadający przygotowanie i kompetencje odpowiednie do zakresu udzielanego wsparcia.

Nie działają oni jednak samodzielnie. Program jest organizowany przez Centrum Psychiki, a wolontariusze pracują pod nadzorem specjalistów zdrowia psychicznego oraz mogą korzystać z konsultacji, superwizji lub interwizji.

W przypadku pojawienia się podczas spotkań trudności wykraczających poza kompetencje osoby prowadzącej sytuacja może zostać skonsultowana z koordynatorem programu lub specjalistą współpracującym z Centrum Psychiki.

Dzięki temu osoba korzystająca ze wsparcia nie pozostaje wyłącznie pod opieką konkretnego wolontariusza – za organizację programu, jego standardy oraz nadzór nad udzielanym wsparciem odpowiada Centrum Psychiki.

Wolontariusze nie prowadzą w ramach programu psychoterapii, nie stawiają diagnoz psychologicznych ani psychiatrycznych i nie prowadzą leczenia psychiatrycznego.

Bezpieczeństwo przede wszystkim.

Chcemy, aby Program Rozmów Wspierających był bezpieczną przestrzenią zarówno dla osób korzystających ze wsparcia, jak i osób, które tego wsparcia udzielają.

Centrum Psychiki pozostaje pomiędzy uczestnikiem a wolontariuszem jako organizator i koordynator programu. Jeżeli na którymkolwiek etapie pojawi się problem dotyczący sposobu prowadzenia spotkań, przekraczania granic, niewłaściwego zachowania lub poczucia bezpieczeństwa, sytuacja może zostać zgłoszona bezpośrednio do Centrum Psychiki.

Dotyczy to obu stron.

Osoba korzystająca z programu ma prawo zgłosić zastrzeżenia dotyczące przebiegu spotkania lub zachowania wolontariusza. Jednocześnie Centrum Psychiki dba o bezpieczeństwo osób prowadzących spotkania – zachowania agresywne, obraźliwe, seksualizujące, naruszające granice osobiste lub zagrażające bezpieczeństwu nie są akceptowane i mogą skutkować zakończeniem udziału w programie.

W przypadku pojawienia się istotnych trudności psychicznych lub potrzeby bardziej specjalistycznej pomocy wolontariusz może skonsultować sytuację z koordynatorem lub specjalistą Centrum Psychiki, z zachowaniem zasad poufności.

Program ma charakter krótkoterminowego wsparcia psychologicznego i psychoedukacyjnego. Nie jest psychoterapią, leczeniem psychiatrycznym, diagnostyką ani interwencją kryzysową.

Dlatego w niektórych sytuacjach zakwalifikowanie do programu nie będzie właściwym rozwiązaniem.
Dotyczy to szczególnie sytuacji, w których stan psychiczny wymaga pilnej interwencji, specjalistycznej diagnostyki, leczenia psychiatrycznego albo regularnej psychoterapii.

Odmowa kwalifikacji nie oznacza odmowy pomocy. Oznacza, że na podstawie przekazanych informacji uznaliśmy, że inna forma wsparcia będzie w danym momencie bardziej odpowiednia lub bezpieczna.

Nie musisz samodzielnie tego rozstrzygać.

Jeżeli czujesz, że od pewnego czasu jest Ci trudniej, ale nie potrafisz dokładnie określić przyczyny, możesz wypełnić formularz zgłoszeniowy. To my ocenimy, czy Program Rozmów Wspierających odpowiada Twoim potrzebom.

Możesz również wcześniej skorzystać z naszych bezpłatnych testów i ankiet przesiewowych, które mogą pomóc lepiej przyjrzeć się swojemu samopoczuciu i określić obszary wymagające uwagi.

[Sprawdź bezpłatne testy i ankiety →]

Testy przesiewowe mają charakter orientacyjny i nie zastępują diagnozy psychologicznej ani psychiatrycznej.